
Kolejny rok i kolejna możliwość w miarę normalnego spędzenia wakacji z najwspanialszą ze wszystkich córek. W tym roku nie wybraliśmy się na żadne zorganizowane wakacje – postawiliśmy raczej na czas spędzony w rodzinnym gronie. Po raz drugi pojechaliśmy odwiedzić moją mamę mieszkającą we Francji. Tysia bardzo kocha swoją babcię, a Grenoble fascynuje ją tak samo jak mnie, kiedy zacząłem wyjeżdżać tam prawie 25 lat temu.
Pierwsza połowa lipca należała zatem do nas. Loty samolotem nie rozpieszczały w tym okresie i mogliśmy wylecieć tylko na 11 z 15 dni, które przysługiwały nam w ramach ugody. Pogoda na miejscu jak zwykle nie zawiodła – było bardzo upalnie. Odwiedziliśmy te same miejsca co rok temu oraz kilka nowych, zrobiliśmy zakupy, a przede wszystkim spędziliśmy czas z babcią. Tysia nie chciała wracać, ale dała się przekonać do powrotu, kiedy obiecałem jej, że w sierpniu ponownie odwiedzimy babcię. Po powrocie mieliśmy jeszcze trochę czasu dla siebie – normalny czas w ciągu dnia, bez odwożenia jej do właścicielki, normalne noce i poranki, których tak bardzo nam brakuje.

Drugą połowę lipca Tysia spędziła ze swoją właścicielką w Holandii, u jej rodziców. Nie poinformowała mnie o tym, chociaż sama wymaga ode mnie, abym za każdym razem informował ją, gdzie wyjeżdżam z Tysią (niejednokrotnie posuwała się wtedy nawet do szantażu dowodem osobistym córki). Pojechały tam we dwie, samochodem, który w tamtym momencie miał uszkodzoną skrzynię biegów. Przejechały łącznie około 2000 km w obie strony, na szczęście jakoś dotarły i wróciły. Dowiedziałem się o tym po fakcie, dzięki czemu przynajmniej nie traciłem zdrowia, zamartwiając się, czy córka wróci bezpiecznie. Dla Jezabel był to w zasadzie ostatni dzwonek, by mogły wyjechać w odwiedziny, ponieważ jej rodzice postanowili wrócić na stałe do Polski, o czym napiszę jeszcze dalej.

W sierpniu ponownie nasze wakacje i ponownie wyruszamy do Grenoble. Tym razem jednak, ze względu na terminy lotów, zdecydowałem się pojechać samochodem, aby maksymalnie wykorzystać czas z babcią, a dodatkowo przywieźć trochę zakupów. Trasa w jedną stronę to 1600 km. Już nieraz jeździłem do mojej mamy samochodem, dlatego wiedziałem, na co się piszę, i nie przerażało mnie to. Na wyjazd zabrałem ze sobą również moją przyjaciółkę. Wyjechaliśmy równo 1 sierpnia około godz. 19:30. Na miejscu byliśmy dzień później około godz. 14:00. Droga prowadziła przez Niemcy oraz Szwajcarię.

Jeszcze przed wyjazdem do mamy planowałem dla Tysi coś wyjątkowego w tym roku – coś, na co sam zawsze miałem ochotę. Chciałem po raz pierwszy odwiedzić Paryż oraz spędzić wspólny czas w Disneylandzie – i udało się! Zrobiliśmy sobie trzydniową wycieczkę do stolicy, gdzie mogliśmy m.in. rozbić się na Polach Marsowych, aby podziwiać Wieżę Eiffla, stanąć pod Łukiem Triumfalnym, zrobić zdjęcie na tle katedry Notre-Dame, dotknąć piramidę w Luwrze, obejrzeć panoramę Paryża z dachu Galeries Lafayette, by ostatecznie wylądować na cały dzień w Disneylandzie. To były ekscytujące trzy dni w Paryżu, po których nabraliśmy ochoty na więcej – może w następnym roku?

Niestety, oprócz przyjemności spotkała nas również niemiła sytuacja. Tysia po powrocie z Holandii i najprawdopodobniej po kontakcie z kotem lub psem rodziców Jezabel wróciła z czymś podobnym do egzemy na jednej z rączek. Okazało się, że gdy tylko wyruszyliśmy w podróż i dotarliśmy na miejsce, stan rączki bardzo się pogorszył. Właścicielka była świadoma sytuacji, ponieważ Tysia mówiła, że smarowała jej rączki jakąś maścią. Mnie niestety nie poinformowała, ani tym bardziej nie dała nam żadnej maści, abym mógł kontynuować leczenie. Na miejscu stan rączki bardzo się pogorszył, przez co byliśmy zmuszeni udać się do lekarza, który zalecił odpowiednie leczenie. Po kilku dniach rączka została wyleczona. Była to jednak stresująca sytuacja, gdyż wyglądała bardzo źle, a my nie wiedzieliśmy, jak jej pomóc.

Na szczęście wakacji nie udało się zakłócić i poza wspomnianym epizodem z rączką plan udało się zrealizować w całości. Drugą połowę sierpnia najwspanialsza ze wszystkich córek spędziła ze swoją właścicielką w Grecji. Również nie zostałem o tym fakcie poinformowany. W rodzinie Jezabel od dawna panował zwyczaj ukrywania wszystkiego. Przede mną próbowała ukryć fakt powrotu jej rodziców do kraju, którzy wprowadzili się do mieszkania w bloku obok niej. Tysia miała zakaz mówienia mi o tym, ale ja już wcześniej o wszystkim wiedziałem. Podobna sytuacja miała miejsce rok temu, kiedy Jezabel opuszczała mieszkanie i wszystko było robione w największej tajemnicy.

Najważniejsze, że wróciliśmy, że Tysia wróciła, a my wszyscy jesteśmy pełni pozytywnych wrażeń po kolejnych wakacjach. Nowy rok szkolny to nowe wyzwania dla najwspanialszej z córek, która pójdzie do trzeciej klasy podstawowej. W moim życiu prywatnym też szykują się pewne zmiany, nadchodzą również kolejne sprawy w sądach, a ja od tego roku zamierzam jeszcze bardziej włączyć się w walkę przeciwko alienacji rodzicielskiej oraz patologii na salach sądowych w Polsce.