Dziś odbyła się pierwsza rozprawa w sprawie o rozszerzenie kontaktów, którą złożyłem dokładnie 23 czerwca. To zarazem pierwsza sprawa, jaką założyłem przeciwko Jezabel. Minęło pół roku, zanim w ogóle doszło do pierwszego spotkania stron w sądzie. W międzyczasie obie strony przyjęły kuratora – i to właściwie wszystko. Nic więcej się nie wydarzyło. Po raz kolejny mam coraz silniejsze wrażenie, że „dobro dziecka” to w Polsce przede wszystkim wygodny frazes, który służy do utrwalania obecnego stanu rzeczy. O prawdziwym dobru dziecka – czy ojca – nie ma tu mowy.
Na rozprawie stawiłem się z moim adwokatem – aniołem, który wspierał mnie już kilka dni wcześniej podczas apelacji w sprawie alimentów. Jezabel tym razem przyszła sama. Z przyzwyczajenia zajęła miejsce po lewej stronie, jakby z góry zakładała, że znów występuje jako powódka. Mój adwokat spokojnie wyjaśnił jej, że tym razem to ona jest stroną pozwaną.
W trakcie przesłuchania wyszło na jaw, że Jezabel złożyła wniosek o adwokata z urzędu – zaledwie dzień przed rozprawą! Sędzia nie miał jednak jeszcze tej informacji w aktach. Odniosłem też wrażenie, że dopiero co zapoznał się z moim wnioskiem i nie był przygotowany do sprawy.
Oboje zostaliśmy przesłuchani. Sędzia zapytał Jezabel, dlaczego nie pozwoliła mi spędzić ferii z córką, skoro z ugody jasno wynika, że mam do tego prawo. Jezabel zaprzeczyła, twierdząc, że według jej interpretacji przysługują mi jedynie dwa dni.
Ostatecznie sąd oddalił mój wniosek o zabezpieczenie kontaktów do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Sędzia podtrzymał jedynie, że należy mi się tydzień ferii oraz kontakt telefoniczny z córką – co zostało zapisane w protokole i już obowiązuje. Poza tym sprawa trafi ponownie do OZSS, choć nie wiadomo, kiedy dokładnie. Poprzednio czekałem na opinię rok, i nic nie wskazuje na to, by tym razem miało być szybciej.
Na zakończenie mój adwokat zaproponował mediację. Jezabel się zgodziła. Do akt został wpisany mediator sądowy, który wkrótce skontaktuje się z obiema stronami.
Kolejne posiedzenie wyznaczono na 21 maja przyszłego roku.